Gösterildiği Gibi Yaşamak

Bir gün doğarsınız. Sırayla herkesin geçirdiği evreleri yaşarsınız. Önce ağlayarak başlarsınız hayata daha sonra herkes gibi sen de acıkır, diğer bebeklerle aynı şeyleri yersin. Kusman, gazının gelmesi hepsi aynıdır diğerleriyle. Benzer olaylara diğerleri gibi benzer tepkiler verirsin. Çünkü daha bilincin yoktur, düşünmezsin. Senin yerine seni düşünen birileri vardır. Onlara göre yaşarsın. Yeni bir şeyler çıkarmazsın ortaya ki zaten senden de beklenen bu değildir. Zaman geçtikçe büyürsün ama o bebeklikten çıkmak o kadar kolay değildir. Hayat kurulu bir düzendir ve sen hala düşünmeden yaşamaya devam edersin. Başkaları hala senin yerinize düşünüyordur. Vakti gelince okula başlar ve diğerleriyle aynı şekilde yaşamaya devam edersin. Önce aynı oyunları oynayarak sonra da aynı dersleri öğrenmeye çalışarak… Yapacağın şeyleri belirleme gibi bir derdiniz olmadığından, belirtilenleri yapmaya özen gösterirsin. Azıcık farklı bir şeyler yaparsın ama tam da o sırada öyle bir dışlanırsın ki bir daha öyle şeyler yapmamak için daha fazla özen gösterirsin. Hayal kurduğunda ve hayallerini başkalarına anlattığınız, şu cümle yine pes ettirir seni: “Sen okulunu oku boş ver bunları.” Hep en yakınından gelir bunun gibi cümleler. O yüzdendir ki fazlasıyla etkilerler seni. İnsanların arasından sıyrılabilecek o potansiyel varken, kuruntulu ezberleriyle hep saldırır dostunuz, canınız, en yakınınız dediğiniz kişiler.
Hep seni senden çok düşündükleri için sana zarar vermelerine engel olamazsın. Vakti gelir bir sınav yarışına girersin, sana öğretilen şekilde o kadar çok çalışırsın ki artık kendini düşünecek bir dakikan kalmaz. “Bravo” derler sana kendini düşünmediğin için. Söylenileni en süper yaptığın için en iyi sensindir. Biraz düşünmeye yeltenirsen de bu işi senden daha iyi bildiğini söyleyen süper insanlarla karşılaşırsın ve seni düşünmeme konusunda ikna ederler. Zamanla düşünmeyi unutursun. Zaten artık sen de onlardan biri olursun. Öğretilenleri yapmış süper bir insan olarak artık sen de başkalarını ikna edersin düşünmemeleri için.

Sonra bir gün yalnız kaldığın bir anda karşına “sen” çıkarsın. Çok şaşırırsın, çünkü ilk defa görüyorsundur onu yani “seni”. Bir garip gözükür gözüne, belki de tanıyamazsın ilk bakışta. Fark edersin ki sende biriymişsin bu hayatta ama o güne kadar hiç dikkatini çekmemiş bir değer yani “sen”. Hep başkalarını ona tercih ettiğin “sen”. Ne giydiğine, ne yediğine, nerede okuyacağına karar verirken başkaları, hep dışladığın “sen”.

Hayata bakınca kendinden bir parça göremiyorsan bir yerlerde, git kendini ara bul bir yerlerde, rehberin başkalarıysa, hayatta yeni bir yol açabilme ihtimalin yoktur.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

3 × 1 =